ඕපාත මහ විදුහලේ සිදුවූ සිදුවිමක් පාදකකොට..
ඉහත සදහන් පාසලේ 2009 වසරේ ජනවාරි මාසයේ සිට සොරකම් දූෂණ වංචා යන මාතෘකා නිතර සාකච්ඡාවට ගන්නා ලද බව සැවොම දනිති. ගම්වැසීයන් ගුරුවරුන් සහ ළමයින් එක්වී ඒකාලයේ ගුරුවරුන් දෙදෙනෙකුට චෝදනා කරන්නට විය. එම චෝදනා අසත්යක් කීයා කියන්නට මට නොහැකීය. සත්යක් යැයි කීමට ද නොහැකිය. එහි සත්ය අසත්ය භාවය ගැන මට කතාකළ නොහැකි වූවත් ඔවුන් ආයතනයක කටයුතු කරන සාමාන්ය ක%රමයෙන් බැහැරව නීතිවිරෝධී ලෙස කටයුතු කල බව අකමැත්තෙන් වූවත් පිළිගත යුතුමය. මේවන විටත් ඔවුන්ට එරෙහිව චෝදනා ඔප්පුකිරීමට විමර්ශණයක් කරමින් පවතියි. මා මෙයින් අවධානය යොමුකරන්නේ අල්ලගන්නට නොහැකිවූ තවත් සොරුන් කොටසක් ගැනයි…
අදින්නාදානා වේරමණී… සිල්පදය ඔබ දනිති. මෙයින් අප අන්සතු දේ සොරකම් කිරීම නොකරන බවට සිල් පදයක් සමාදන්වෙයී. එසේත් නැතිනම් පොරොන්දු වෙයි. මෙම සිල්පදය කඩකරන නිළධාරීන් කොතෙක් සීටීදැයි සිතාගන්නටවත් බැරිය. කෙටියෙන්ම කිවතොත් මෙය නොකඩන එක් අයෙකුන් හේ සොයාගැනීම ඉතා අපහසුය. මොවුන් සොරකම් කරන්නේ අපගේ කාලයයි. ආයතනයකට ගියහොත් දුප්පත් මිනිසුන්ගේ කාලයද, පාසලට ගියවිට සිසුන් ගේ කාලය ද මොවුන් සොරා ගනිති. මේවා ද ඉහත සිල්පදයට අයත්ය. මේ වායින් ද මහා පාපකර්මයක් ඔවුන්ට අත්වේ.
හොද පෝස්ට් එකක්